To VILLAGE POTEMKIN είναι ένα ιδιαίτερο ελληνικό ντοκιμαντέρ, που έκανε πρεμιέρα χτες το απόγευμα στο 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Στην ταινία, ο Δομήνικος, πρώην χρήστης ουσιών περιπλανώμενος σε μια Αθήνα που καταρρέει, με ένα ποδήλατο και μια go-pro, συναντά ανθρώπους που κάνουν το ίδιο με εκείνον – μένουν καθαροί από ουσίες και ζουν γεμάτοι συνείδηση. Η χαρά του πιώματος, η κατάρρευση, η αποδοχή του προβλήματος, η ανάρρωση. “Καθαροί» πια, μαρτυρούν την πορεία τους προς την αυτογνωσία και τον επαναπροσδιορισμό των αξιών και της αντίληψής τους για τη ζωή.

Στην ταινία, φαίνεται πολύ καθαρά η πρόθεση του δημιουργού να προσεγγίσει σφαιρικά το θέμα των ναρκωτικών στη σημερινή κοινωνία, ενώ παράλληλα αποφεύγεται πολύ έξυπνα ο οποιοσδήποτε διδακτισμός ή κοινοτοπία. Οι απεξαρτημένοι σήμερα πρωταγωνιστές του ντοκιμαντέρ παρουσιάζουν με λεπτομέρειες, τις πραγματικές εμπειρίες που έχει ένα άτομο που κάνει χρήση ουσιών. Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειώσουμε ότι είναι εξαιρετικά εύστοχο το γεγονός ότι οι ουσίες δεν δαιμονοποιούνται. Αντιθέτως, όλοι οι “ήρωες” της ταινίας συμφωνούν ότι δεν είναι το ναρκωτικό το πρόβλημα. Χάρη στη διεισδυτική ματιά του Δομήνικου Ιγνατιάδη, ο θεατής κατανοεί τα βαθύτερα αίτια εξ αιτίας των οποίων κάποιος γίνεται χρήστης ουσιών, όπως η έλλειψη αγάπης, η κατάθλιψη, η απουσία ονείρων, η έλλειψη ανθρώπινης επαφής  και αποδοχής του εαυτού, το κατακερματισμένο οικογενειακό περιβάλλον.

Παράλληλα με την εσωτερική – ψυχαναλυτική προσέγγιση, το ντοκιμαντέρ αφιερώνει χρόνο και σε μια πιο κοινωνιοκεντρική προσέγγιση του θέματος. Μας παρουσιάζει πως αντιμετωπίζονται σήμερα οι χρήστες ουσιών από την υπόλοιπη κοινωνία και συγκεκριμένα από θεσμικά και κρατικά όργανα. Ζητήματα όπως η διαπόμπευση των οροθετικών γυναικών, ή οι επιχειρίσεις – σκούπα της Αστυνομίας για να “καθαρίσει” το κέντρο της Αθήνας από τους ναρκομανείς, αναλύονται στο πλαίσιο μιας προσέγγισης που βασίζεται στη βιοπολιτική και στην ανάλυση του τρόπου λειτουργίας της βιοεξουσίας.

Στην εξαιρετικά πρωτότυπη προσέγγιση του θέματος έρχεται να προστεθεί το ευρηματικό μοντάζ, η ατμοσφαιρική μουσική και το πηγαίο χιούμορ του ίδιου του Δομήνικου αλλά και όσων συμμετέχουν στην ταινία αφηγούμενοι τις προσωπικές τους ιστορίες. Ένα ντοκιμαντέρ που αξίζει να δείτε αν είστε Θεσσαλονίκη, καθώς θα έχει ακόμα μία προβολή απόψε στις 22.30 στην αίθουσα Τόνια Μαρκετάκη (Αποθήκη Δ, Λιμάνι).


<!—

—>



Ημερ. Δημοσίευσης:10 March 2017 | 9:30 am

Πηγή

Συγγραφέας:Κατερίνα Κιαγιά