Ονομάζομαι Στιβ Μπελ. Είμαι 29 ετών και πάσχω από κυστική ίνωση απ’ όταν ήμουν τριών μηνών. Νομίζω ο κλινικός όρος είναι «αδυναμία ανάπτυξης». Η καθημερινή μου ρουτίνα περιλαμβάνει πολλούς νεφελοποιητές και αρκετά χάπια. Κάνω εισπνοές για να καταπολεμήσω τα βακτήρια στους πνεύμονές μου.

Έχω ένα μηχανικό εξάρτημα που ονομάζεται γιλέκο. Μόλις το φορέσω, το συνδέω και αρχίζει να κάνει δονήσεις στο πάνω μέρος του σώματός μου για να βοηθήσει να φύγει υγρό από τους πνεύμονες. Αυτό γίνεται κάθε μία ή μιάμιση ώρα σε καθημερινή βάση ενώ παίρνω 50 με 70 χάπια, ανάλογα με το πόσο πολύ τρώω. Είναι μια δουλειά πλήρους απασχόλησης και φτάνω στο σημείο που ότι κι αν κάνω, έχει άμεσο αντίκτυπο με την υγεία μου.

Τρέχω για πολλούς λόγους. Τρέχω γιατί μου αρέσει και επίσης, γιατί είναι μια μορφή θεραπείας. Τρέχω γιατί μπορώ. Η σκληρή πραγματικότητα με την κυστική ίνωση είναι πως πρόκειται για μία χρόνια προοδευτική πάθηση των πνευμόνων, γι αυτό κι εγώ, πρέπει να το κερδίσω.

Όταν ξεκίνησα να τρέχω για πρώτη φορά ένιωσα σαν να απαλλάχτηκα από την ασθένεια. Ήταν να λέω «Σε κέρδισα…θα τρέξω και θα το κάνω όπως θέλω εγώ…». Η συμμετοχή μου σε μαραθωνίους με κάνει χαρούμενο. Πέντε ή έξι μαραθώνιοι που έτρεξα ήταν κάτω από 4 ώρες. Το κάνω για να αποδείξω στον εαυτό μου πως μπορώ.

Ξέρετε, στο τέλος της ημέρας, θα είμαι εκεί έξω να τρέχω ακριβώς όπως κι εσείς και κατά πάσα πιθανότητα θα σας κερδίσω.

Τρέχω γιατί ίσως μια μέρα να μην μπορώ.

 

Ημερ. Δημοσίευσης:4 September 2014 3:23 am

Πηγή: http://ithaque.gr/trexw-giati-mporw/

Συγγραφέας:Isolde