Φωτογραφίες: Μενέλαος Μυρίλλας/SOOC

Αν είσαι οπαδός, τότε σίγουρα μπορείς να καταλάβεις τι σημαίνει να ξυπνάς την ημέρα του αγώνα και να μην μπορείς να σκεφτείς τίποτα άλλο, πέραν του καυτού απογεύματος που σε περιμένει. Αυτό είναι ένα παγκόσμιο συναίσθημα, που δεν κάνει διακρίσεις σε φύλο, ηλικία και εθνικότητα. Εχθές, ήταν η καθορισμένη ημερομηνία για τον δεύτερο αγώνα μεταξύ των δύο «αιωνίων αντιπάλων». Ο πρώτος πραγματοποιήθηκε στο γήπεδο Καραϊσκάκη και βρήκε νικητή τον Ολυμπιακό με σκορ 3-0. 

Έφτασα στο γήπεδο «Απόστολος Νικολαΐδης» δύο ώρες πριν από τον αγώνα, στις 17:30, και ήδη ο κόσμος ήταν αρκετός. Έξω από τη θύρα 13 οι φανατικοί οπαδοί του «τριφυλλιού» συζητούσαν, έπιναν μπίρες και έτρωγαν σουβλάκια, ενώ στις εισόδους των πιο «ήσυχων» θυρών είχαν αρχίσει να κάνουν την εμφάνισή τους οικογένειες με παιδάκια – γεγονός σπάνιο για τα ελληνικά δεδομένα, σε ό,τι αφορά τα ντέρμπι.

Η παρουσία της Αστυνομίας ήταν έντονη και μάλιστα, για περίπου μισή ώρα, είχε απαγορεύσει τη διέλευση ακόμη και των πεζών σε κάποια από τα στενά που οδηγούν στο γήπεδο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην μπορούν οι κάτοχοι εισιτηρίων να προσεγγίσουν την είσοδο της θύρας τους, αλλά και κάποιοι κάτοικοι τα ίδια τους τα σπίτια. Όλα αυτά, επειδή από στιγμή σε στιγμή θα έφτανε το πούλμαν του Ολυμπιακού, στο οποίο κατάφεραν να προκαλέσουν φθορές οι ίδιοι οι αστυνομικοί, όταν ένα περιπολικό έπεσε πάνω του. Αφού μπήκε τελικά η αποστολή των ερυθρόλευκων στο γήπεδο, επετράπη ξανά στον κόσμο να προχωρήσει προς αυτό. Εδώ θα ήθελα να αναφέρω, πως, ενώ έβγαζα κάποιες φωτογραφίες με σκοπό να αποτυπώσω το κλίμα που επικρατούσε πριν από την έναρξη του αγώνα, απομονώθηκα από μία ομάδα των ΜΑΤ, οι άνδρες της οποίας με οδήγησαν -παρά τη θέλησή μου- πίσω από μία κλούβα και δεν με άφηναν να φύγω, απαιτώντας, με όχι και τόσο κομψό (για να το θέσω ευγενικά) τρόπο, να ελέγξουν τη φωτογραφική μου μηχανή. Στη συνέχεια, με ανάγκασαν να σβήσω όσες φωτογραφίες θεωρούσαν -για κάποιο λόγο- πως έδειχναν πράγματα που δεν ήθελαν οι ίδιοι να φανούν.

Δεν άφησα όμως το συγκεκριμένο γεγονός να με ρίξει και έτσι, αφού «αφέθηκα ελεύθερος», αγόρασα μια μπίρα και ξεκίνησα να παρατηρώ τον κόσμο. Χαμόγελα, χαβαλές, συνθήματα – γενικά ένα ευχάριστο αίσθημα προσμονής πλανιόταν στον αέρα. Η εικόνα δεν θύμιζε σε τίποτα αυτή των προηγούμενων ετών, με τους οπαδούς στην τσίτα, να συγκρούονται με τις δυνάμεις των ΜΑΤ και τα παιχνίδια να λήγουν ορισμένες φορές προτού καν ξεκινήσουν. Όχι, χθες ο κόσμος είχε πάει στο γήπεδο, για να δει μπάλα και θα ήταν πολύ όμορφο να ζούσαμε σε μία χώρα που θα μπορούσαν να έρθουν και οι οπαδοί των φιλοξενούμενων στο γήπεδο, χωρίς να έχουμε επεισόδια.

Αφού έκανα αρκετές βόλτες στα πέριξ του γηπέδου, αποφάσισα να προχωρήσω προς τα δημοσιογραφικά θεωρεία για να πάρω τη θέση μου. Το πρώτο πράγμα που είδα μπαίνοντας και προτού προλάβω να καθίσω, ήταν η εμφάνιση του Στέφανου Καπίνο -πρώην ποδοσφαιριστή του Παναθηναϊκού- στον αγωνιστικό χώρο, με τον κόσμο να ξεσπά σε αποδοκιμασίες που κράτησαν για όση ώρα ο νεαρός τερματοφύλακας έκανε ζέσταμα. Την ίδια τύχη είχαν και οι συμπαίκτες του, με τους οπαδούς όμως να μένουν στις φωνές.

Έπειτα από το ζέσταμα, οι ομάδες αποσύρθηκαν για να πάρουν τις τελευταίες οδηγίες από τους προπονητές τους και επέστρεψαν, για να τους υποδεχτεί και επίσημα ο κόσμος με καπνογόνα και συνθήματα. Το γήπεδο ήταν γεμάτο -τα εισιτήρια είχαν εξαντληθεί εδώ και μέρες- και η ατμόσφαιρα αρκετά ήρεμη για τα δεδομένα ελληνικού ντέρμπι. Ήταν προφανές πως οι φίλοι του Παναθηναϊκού δεν ήθελαν να δημιουργήσουν το παραμικρό πρόβλημα στην ομάδα τους και δεν το ρίσκαραν.

Αγωνιστικά, οι πράσινοι ήταν πολύ καλύτεροι καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα έχοντας την πρωτοβουλία των κινήσεων, δημιουργώντας αρκετές ευκαιρίες και πετυχαίνοντας ένα γκολ. Από την άλλη, ο Ολυμπιακός έδειχνε κουρασμένος από τα απανωτά ντέρμπι, αλλά και τους αγώνες που έδωσε για το Europa League και δεν έδειξε σε κανένα σημείο του αγώνα ικανός να απειλήσει την εστία του Οδυσσέα Βλαχοδήμου. Η αδυναμία της επιθετικής γραμμής του Παναθηναϊκού να τελειώσει παραπάνω από μία φάσεις πάντως, έκανε τους φίλους του να καρδιοχτυπήσουν στα τελευταία λεπτά του αγώνα, αλλά τελικά το σφύριγμα της λήξης επικύρωσε τη μεγάλη αυτή νίκη επί του παραδοσιακού του αντιπάλου, με 1-0.

Τέλος πάντων, αξίζει να σημειωθεί πως στην αίθουσα Τύπου βρίσκονταν και ξένοι δημοσιογράφοι. Δύο Γερμανοί που έκαναν ερωτήσεις στον προπονητή του Ολυμπιακού Βασίλη Βούζα, για τον συμπατριώτη τους Marko Marin, αλλά και ένα σουηδικό -αν δεν κάνω λάθος- συνεργείο που βιντεοσκοπούσε τον άσο του Παναθηναϊκού και μοναδικό σκόρερ του αγώνα, Marcus Berg. Αφού λοιπόν τελείωσε και η σύντομη συνέντευξη Τύπου των δύο προπονητών, αποφάσισα να πάρω τον δρόμο για το σπίτι μου, όντας ικανοποιημένος από το γεγονός ότι δεν χρειάστηκε να γράψω για ξύλο, δακρυγόνα, μολότοφ και έναν αγώνα που δεν τελείωσε ποτέ. Κέρδισε ο καλύτερος, που αυτήν τη φορά έτυχε να είναι ο Παναθηναϊκός, σε αντίθεση με τον αγώνα του πρώτου γύρου, στον οποίο οι ρόλοι ήταν αντίστροφοι. Σύντομα, θα γίνει και η κλήρωση των ημιτελικών του Κυπέλλου Ελλάδας. Οι τέσσερις ομάδες που θα κονταροχτυπηθούν για τον τίτλο είναι οι δύο «αιώνιοι αντίπαλοι», μαζί με την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ. Ας ελπίσουμε πως θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε τα ματς αυτής της τετράδας χωρίς ευτράπελα. Αξίζει τον κόπο. 

Περισσότερα από το VICE

Ένας Άνδρας Περιγράφει όσα Έζησε σαν Γυναίκα στο Ελληνικό Facebook

Φοιτήτριες που Πληρώνουν τα Πανεπιστημιακά Δίδακτρά τους Κάνοντας τις Ερωτικές Συνοδούς

Πέρασα Μερικές Ώρες στο Θρυλικό Λεωφορείο 140

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Ημερ. Δημοσίευσης:20 March 2017 9:45 am

Πηγή

Συγγραφέας:Αντώνης Κωνσταντάρας