entomoktono-ddt-evlogia-i-katara

DDT: ευλογία ή κατάρα 
Καμία άλλη χημική ουσία δεν έχει προκαλέσει τόσες διαμάχες για τόσες δεκαετίες μεταξύ τόσων χωρών, επιστημόνων και λαών.

Το 1874 ο αυστριακός χημικός Othmar Zeidler έκανε το διδακτορικό του δοκιμάζοντας διάφορες χημικές αντιδράσεις. Μία από αυτές είχε ως αποτέλεσμα την παραγωγή του Διχλωρό-διφανυλο-τριχλωρο- αιθανίου. Ο Zeidler δεν κατάλαβε ποτέ ότι είχε μόλις δημιουργήσει το DDT την πιο διαβόητη χημική ουσία στον πλανήτη, η οποία στο μέλλον θα έσωζε εκατομμύρια ζωές αλλά θα προκαλούσε και πολύ σοβαρά προβλήματα.

Χρειάστηκε να περάσουν 65 χρόνια για να το μελετήσει ο Ελβετός Paul Hermann Muller στα εργαστήρια της Geigy (σημερινή Novartis) και να ανακαλύψει τις εντομοκτόνες ιδιότητές του. O Muller ψέκασε ένα κουτί με DDT και έβαλε μέσα κουνούπια τα οποία πέθαναν αμέσως.

Αυτό όμως που έκανε τον Muller να αναπηδήσει από ενθουσιασμό ήταν ότι πέθαναν αμέσως και τα κουνούπια που έβαλε δύο ημέρες μετά στο ίδιο κουτί. Είχε μόλις γίνει μάρτυρας της υψηλής εμμονής και σταθερότητας του DDT. Στα επόμενα χρόνια ο Muller δοκίμασε το DDT σε αφίδες, μύγες, σκαθάρια και άλλα έντομα, πάντα με το ίδιο αποτέλεσμα. Για αυτή την δουλειά του ο Muller κέρδισε επάξια το βραβείο Νομπελ Φυσιολογίας & Φαρμακευτικής του 1948.

Αμέσως το DDT γνώρισε ραγδαία εξάπλωση και χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα τόσο στη γεωργία όσο και σε υγιειονομικές επεμβάσεις (ψεκασμοί στρατιωτών, μαθητών, νοσοκομείων κ.α.). Αυτό που το έκανε μοναδικό ήταν η αποτελεσματικότητά του, το χαμηλό κόστος και η παραμονή του για μεγάλο χρονικό διάστημα στην ψεκασμένη επιφάνεια.

Είναι γεγονός ότι το DDT έσωσε εκατοντάδες εκατομμύρια ζωές που θα πέθαιναν από τύφο, ελονοσία και άλλες εντομομεταφερόμενες ασθένειες για τις οποίες τότε δεν υπήρχε τόσο φθηνό, εύκολα προσβάσιμο και αποτελεσματικό μέσο καταπολέμησης.

Αυτό που αγνοούσαν τότε οι άνθρωποι ήταν οι δραματικές παρενέργειες του DDT.
Για πολλές από αυτές όμως ο κόσμος αγνοεί την πραγματική, επιστημονική αλήθεια. Έχει πολύ ενδιαφέρον να δει κανείς τα πραγματικά δεδομένα χωρίς παρωπίδες (http://npic.orst.edu/factsheets/ddtgen.pdf).

Το DDT είναι καρκινογόνο. Αυτό είναι αλήθεια αλλά δεν είναι περισσότερο καρκινογόνο από άλλα φυτοφάρμακα που ακολούθησαν. Βάση της ταξινόμησης της IARC (http://monographs.iarc.fr/ENG/Classification/ClassificationsAlphaOrder.pdf) το DDT κατατάσσεται στην κατηγορία 2Β (Πιθανώς καρκινογόνο αλλά χωρίς στοιχεία για τον άνθρωπο) κάτω από την κατηγορία 1 (καρκινογόνα) και 2Α (πολύ πιθανώς καρκινογόνα).

“Τροφή”: Τώρα πείτε μου σας φαίνεται αρκετό για να συνεχίσει ένα τέτοιο δηλητήριο να κυκλοφορεί το ότι δεν είναι περισσότερο καρκινογόνο από άλλα;; Τι δεν καταλαβαίνω εγώ που δεν το βλέπω αυτό ως δικαιολογία και που είμαι της άποψης να απομακρυνθούν ΌΛΑ όσα είναι καρκινογόνα; Και τέλος, τι θα γίνει, πόσα ακόμη θα δοκιμάσουν και για ΠΌΣΟ χρονικό διάστημα για να διαπιστώσουν εάν έχει ή όχι δυσάρεστες

επιπτώσεις; Αυτά δεν χρειάζεται πρώτα να μείνουν στα εργαστήρια και να μελετηθούν για αρκετά χρόνια πριν κυκλοφορήσουν; Πως στο καλό παίρνουν τις άδειες; Εδώ ένα ΦΥΣΙΚΟ συμπλήρωμα βγάζεις που είναι ΑΠΌΛΥΤΑ ασφαλές και αβλαβές και το περνάνε από τα χίλια κόσκινα, και τα δηλητήρια τα αφήνουν να κυκλοφορούν, πως Δοκιμαστικά; Απαγορεύουν Επικίνδυνα Φυτοφάρμακα, ΑΦΟΥ τα Καταναλώσουμε. Τι να κάνουμε

Και ποιος τους είπε ότι εγώ θέλω να είμαι το πειραματόζωο του καθενός; Βέβαια, στο τελευταίο δυστυχώς έχω την πικρή απάντηση, καθώς εμείς οι ΊΔΙΟΙ είμαστε αυτοί που στηρίζουμε όλη αυτήν την ιστορία και την πληρώνουμε αδρά και από την τσέπη μας και με την  υγιεία μας: Καρτέλ 10 πολυεθνικών γιγάντων ελέγχουν ΌΛΑ τα τρόφιμα της αγοράς

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν δεδομένα για τον άνθρωπο παρά μόνο για ποντίκια. Αλλά και σε αυτά το DDT προκάλεσε καρκίνο του ήπατος μόνο σε συγκεντρώσεις εξωπραγματικές που ποτέ δεν έχουν ανιχνευθεί σε ανθρώπους. Έγινε παρακολούθηση εργατών σε εργοστάσια παραγωγής DDT και μετά από 19 χρόνια κανείς δεν είχε παρουσιάσει καρκίνο. Παράλληλα έχει αποκλειστεί η σχέση του DDT με τον καρκίνο του μαστού στις γυναίκες. Πολλές ουσίες της κατηγορίας 2Β κυκλοφορούν μέχρι και σήμερα.
“Τροφή”: Άλλο και τούτο πάλι, από την μία (Πιθανώς καρκινογόνο αλλά χωρίς στοιχεία για τον άνθρωπο) και από την άλλη έχει αποκλειστεί η σχέση του DDT με τον καρκίνο του μαστού στις γυναίκες, ενώ γνωρίζουμε σίγουρα πως το DDT περνάει στα βρέφη μέσω του θηλασμού!!
Ήμαρτον πια με αυτές τις αντικρουόμενες μελέτες! Ας καταλήξουν επιτέλους και να το πουν και σε εμάς να ξέρουμε… (19 χρόνια σε ΠΟΣΟΥΣ όμως εργάτες; Αυτό θα ήταν ένα πολύ σημαντικό στοιχείο να το ξέρουμε.)

Απορροφάται από το λιπώδη ιστό του ανθρώπου και των ζωών. Αυτό είναι αλήθεια. Αλλά έχει αποδειχθεί ότι δεν διασπάται σε κάτι τοξικό για τον άνθρωπο. Η απορρόφηση μέσω του δέρματος είναι πολύ μικρή.
“Τροφή”: Αυτό εδώ, επίσης δεν το αντιλαμβάνομαι. Κατ’ αρχήν είναι γνωστό πως ότι απορροφάται από το δέρμα πηγαίνει κατευθείαν στην κυκλοφορία του αίματος, οπότε το άν είναι λίγο ή πολύ το δηλητήριο, λίγη σημασία έχει και δεύτερον, οτιδήποτε απορροφάται από τον λιπώδη ιστό, είναι μία εν δυνάμει βόμβα έτοιμη να εκραγεί, για την υγιεία, καθώς με μία ακόμη και μικρή αποτοξίνωση του οργανισμού, όλες αυτές οι χημικές ουσίες εκλύονται στον οργανισμό!

Η είσοδος του DDT στο ανθρώπινο σώμα γίνεται μέσω της τροφής για αυτό και ορθότατα καταργήθηκε η χρήση του στη γεωργία όπου δεν είναι αναντικατάστατο.

Παραμένει στο περιβάλλον για πολλά χρόνια. Είναι αληθές, καθώς το DDT έχει χρόνο ημιζωής στο έδαφος 2-10 έτη και στα νερά έως και 150 έτη. Στον άνθρωπο απαιτούνται 8 χρόνια.

Βιο-συσσωρεύεται και βιο-μεγεθύνεται στο περιβάλλον. Είναι αλήθεια ότι το DDT μπαίνει στην τροφική αλυσίδα και μεγεθύνεται. Περνάει από τα μικρά ψάρια στα μεγάλα, στον άνθρωπο κ.ο.κ. 

Προκαλεί μείωση των πληθυσμών άγριων ζώων. Η άποψη ότι προκαλεί μείωση των πληθυσμών των πουλιών λόγω της λέπτυνσης του φλοιού των αυγών τους είναι υπό έντονη αμφισβήτηση (http://acsh.org/2014/05/ddt-research-biased-erroneous-youre-gonna-screw-might-well-really-well/). Έχει όμως και πολλούς υποστηρικτές (http://www.edf.org/news/25-years-after-ddt-ban-bald-eagles-osprey-numbers-soar). Είναι όμως γεγονός ότι είναι πολύ τοξικό για τα ψάρια και προκαλεί τη εξαφάνιση τους στο οικοσύστημα.
Δείτε και Μολυσμένα ψάρια στο πιάτο μας. Τι να κάνουμε 

Το DDT περνάει στα βρέφη μέσω του θηλασμού. Αυτό είναι αλήθεια και επιστημονικά τεκμηριωμένο.
“Τροφή”: Αυτό για μένα προσωπικά είναι αρκετό για να θεωρώ πως το DDT χρειάζεται να απαγορευτεί!

Στο μνημειώδες βιβλίο Silent Spring της Rachel Carson το 1962 η συγγραφέας-βιολόγος αναφέρεται συγκεκριμένα στο DDT και στην μείωση του πληθυσμού των πουλιών. Αν και το βιβλίο αυτό αποτελεί ένα λογοτεχνικό αριστούργημα είναι αρκετά επιπόλαιο και φτωχό όσον αφορά στα επιστημονικά του επιχειρήματα. Το περιβαλλοντικό κίνημα όμως γιγαντώθηκε από την επιτυχία του βιβλίου της Carson και απαίτησε την πλήρη απαγόρευση του DDT στις ΗΠΑ.
“Τροφή”: Εφόσον ακόμη και η μικρότερη αλλαγή στο οικοσύστημα μπορεί να έχει την δράση που περιγράφεται στο παρακάτω άρθρο (και χωρίς.. επιστημονικά επιχειρήματα), σκεφτείτε πόσο μεγάλη αλλοίωση μπορεί να φέρει μία τέτοια παρέμβαση, εξαφάνισης πουλιών ή και ψαριών που αναφέρθηκε παραπάνω: Το θαύμα της Φύσης: Πως οι λύκοι μεταμορφώνουν το περιβάλλον

Το ενδιαφέρον της απαγόρευσης του DDT από την υπηρεσία περιβάλλοντος των ΗΠΑ ήταν ότι ο δικαστής που είχε αναλάβει την έρευνα, μετά από μαρτυρίες 125 ειδικών και μελέτη 365 τεκμηρίων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το DDT δεν πρέπει να απαγορευτεί καθώς δεν είναι αποδεδειγμένα επικίνδυνο (http://www.thenewatlantis.com/publications/the-truth-about-ddt-and-silent-spring). Παρά ταύτα υπό την πίεση της κοινής γνώμης και των οργανώσεων το DDT καταργήθηκε το 1972. Οι υπόλοιπες χώρες ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια. 

Έκτοτε αποτελεί μόνιμο πεδίο αντιπαράθεσης των επιστημόνων

με ακραίους υποστηρικτές (http://www.theexcellentpowder.org/,http://industrialprogress.com/2012/01/26/the-story-of-ddt/) και φανατικούς πολέμιους (http://www.panna.org/issues/persistent-poisons/the-ddt-story).

Η παραγωγή DDT όμως δεν έχει σταματήσει ακόμα και σήμερα.
Παράγεται κυρίως στις ΗΠΑ και επιτρέπεται η χρήση του μόνο για την αντιμετώπιση επιδημιών από ασθένειες με κυρίαρχη την ελονοσία, η οποία θανατώνει κάθε χρόνο 800.000-1.000.000 ανθρώπους (κυρίως παιδιά και βρέφη) στην υπο-σαχάρια Αφρική. Ελάχιστες συγκεντρώσεις DDT στους τοίχους των σπιτιών των κατοίκων αυτών των περιοχών (αρκεί μία επέμβαση για όλη την χρονιά) θα μπορούσαν να σώσουν εκατοντάδες χιλιάδες ζωές αλλά οι περιβαλλοντολόγοι αντιδρούν.

Υποστηρίζουν μάλιστα ότι υπάρχουν άλλες καλύτερες μέθοδοι (σίτες εμποτισμένες με πυρεθρίνες κ.α.) αποφεύγοντας, όμως, να πουν ότι είναι πολύ ακριβές για τους πάμφτωχους λαούς αυτών των περιοχών. Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι σε αυτές τις ποσότητες οι αρνητικές επιδράσεις του DDT είναι αμελητέες και η σωτηρία εκατοντάδων χιλιάδων ζωών βέβαιη. 

Η έξαρση κρουσμάτων ελονοσίας σε πολλές αφρικανικές χώρες όπου είχε απαγορευτεί η χρήση DDT κατά της ελονοσίας οδήγησε πρόσφατα τις κυβερνήσεις τους στην επαναφορά του (http://www.premiumtimesng.com/news/141150-african-countries-adopt-controversial-deadly-chemical-ddt-for-malaria-treatment.html).

Όπως ήταν αναμενόμενο αυτό προκάλεσε πολλές αντιδράσεις από τις ανεπτυγμένες χώρες οι οποίες όμως φρόντισαν στο παρελθόν και εξαφάνισαν την ελονοσία και τον τύφο από την επικράτεια τους με τη χρήση του DDT.

Το DDΤ λοιπόν του οποίου η παραγωγή θα σταματήσει το 2017 είναι ένα νόμισμα με δύο πλευρές, την ευλογία της σωτηρίας ανθρωπίνων ζωών και την κατάρα της μόλυνσης του περιβάλλοντος. Ίσως υπάρχει τρόπος να χρησιμοποιηθεί, ώστε να είναι μόνο ευλογία, αλλά η «δαιμονοποίησή» του επί δεκαετίες κάνει το σύνολο σχεδόν της ανθρωπότητας «υστερικό» μόνο με το άκουσμα του ονόματός του.

Ο χειρισμός της παγκόσμιας κοινότητας στο θέμα του DDT αποτελεί περίτρανο παράδειγμα του τι γίνεται όταν κανείς δίνει σημασία στα τεκμηριωμένα επιστημονικά δεδομένα κατά το δοκούν.

Το άρθρο μέχρις αυτό το σημείο βρήκα σε μία διαδικτυακή αγροτο-σελίδα και εξεπλάγην, δυσάρεστα ομολογώ, καθώς το DDT, είναι κατά την γνώμη μου γνωστή τοξική ουσία. Εξ ου και οι παρεμβάσεις μου σε διάφορα σημεία. Στη συνέχεια όμως, ας δούμε και τις απόψεις μίας καταξιωμένου επιστήμονος για το DDT, αλλά και γενικότερα για αυτήν την “οικογένεια” των… δηλητηρίων.
Και τέλος, ας βγάλει ο καθένας μας τα συμπεράσματά του!
Ευαγγέλου Μαριάννα βιοχημικός Μsc για το fytro.wordpress.com

 Ο άνθρακας είναι η βάση των εντομοκτόνων που χαρακτηρίζονται «οργανικά».
Η πιο γνωστή ομάδα οργανικών εντομοκτόνων είναι οι χλωριούχοι υδρογονάνθρακες και σταρ αυτής της ομάδας δεν είναι άλλος από το διαβόητο DDT.

Το DDT κατασκευάστηκε το 1874, αλλά οι εντομοκτονικές του ιδιότητες αποκαλυφτήκαν μόλις το 1939. Ο χημικός Πολ Μίλλερ που τις ανακάλυψε κέρδισε επάξια ένα βραβείο Νόμπελ…
Ευχαριστούμε, Πολ.

Το DDT αποθηκεύεται σε όργανα με πλούσιες λιπαρές ουσίες (επινεφρίδια, όρχεις, θυρεοειδής, συκώτι).

Πόσο τοξικό είναι; Σε αναλογία 5 προς 1 εκατομμύριο (φανταστείτε πέντε μόλις γραμμάρια ddt διαλυμένα σε ένα τόνο πετρελαίου) μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτες ζημιές στον άνθρωπο.

Το χειρότερο όμως με το ddt και του υπόλοιπους χλωριούχους υδρογονάνθρακες είναι ότι δεν καταστρέφονται. Αν, για παράδειγμα, ραντίσουμε ένα χωράφι με τριφύλλι και ταΐσουμε τις κότες μας με αυτό, το ddt θα βρεθεί στα αυγά τους, από αυτά στο λίπος του ανθρώπου και μέσω του πλακούντα στο έμβρυο –της εγκυμονούσας που έκοψε το κάπνισμα και τον καφέ. Αν κάποιος ανθρωποφάγος φάει το έμβρυο θα πάρει μια καλή δόση από εντομοκτόνο.

Και ενώ –τυπικά– έχει απαγορευτεί, μόλις χθες επιστήμονες ανακάλυψαν ότι τόνοι ddt κάνουν κρουαζιέρα στους ωκεανούς ψάχνοντας για το επόμενο μέρος παραθέρισης.

Και το DDT είναι μόνο ο διάσημος συγγενής μιας πολύ κακεντρεχούς οικογένειας. Ο αδελφός του είναι πολύ χειρότερος, αλλά λίγοι ξέρουν το όνομα του: Χλωρντέην.

Το χλωρντέην απορροφάται από όλες τις πύλες του ανθρώπινου σώματος: Από το δέρμα, μέσω της αναπνευστικής οδού και –φυσικά– από την πεπτική οδό.

Είναι εξαιρετικά τοξικό, αλλά χρησιμοποιείται ευρέως για τη «φροντίδα» του γκαζόν. Για να καταλάβετε την τοξικότητα του αρκεί να αναφέρουμε την περίπτωση ενός χημικού, ο οποίος έριξε κατά λάθος ένα διάλυμα με 25% χλωρντέην πάνω του: Πέθανε σε 40 λεπτά, πριν να προλάβει να ζητήσει βοήθεια. 

Αλλά πάντα υπάρχει και κάτι χειρότερο: Όπως οι χλωριούχες ναφθαλίνες… Πολύ συνηθισμένα εντομοκτόνα, τρεις αδελφές, όπως εκείνες του Βυσσινόκηπου: Η ντιελτρίν, η αλντρίν και η εντρίν… Ακούγονται σαν ονόματα ξωτικών από βιβλίο του Τόλκιν, έτσι δεν είναι;

Η ντιελτρίν είναι πέντε φορές πιο τοξική από το DDT αν φαγωθεί, αλλά 40 φορές πιο τοξική αν απορροφηθεί από το δέρμα. Σε μεγάλες ποσότητες είναι άμεσα θανατηφόρα. Σε μικρότερες δόσεις συσσωρεύεται στους λιπώδεις ιστούς και προξενεί χρόνιες βλάβες.
Η αλντρίν είναι εξίσου τοξική. Μια ποσότητα ίση με ασπιρίνη μπορεί να σκοτώσει 400 ορτύκια (ή αρκετούς ανθρώπους).
Η εντρίν είναι η πιο τοξική (από τις τοξικές). Κάνει το DDT να μοιάζει με ερασιτέχνη.

Μια από τις πιο τραγικές περιπτώσεις δηλητηρίασης από εντρίν έρχεται από τη Βενεζουέλα. Εκεί ένα ζευγάρι Αμερικάνων (που μάλλον δεν τα πήγαιναν καλά με τα τροπικά έντομα) ψέκασαν το σπίτι τους με ένα σπρέι που περιείχε εντρίν. Το έκαναν το πρωί και είχαν φροντίσει να απομακρύνουν το παιδί και το σκύλο τους. Λίγες ώρες μετά έπλυναν τα πατώματα και αέρισαν το χώρο.

Το σκυλί και το παιδί επέστρεψαν στο σπίτι το απόγευμα. Μια ώρα μετά το σκυλί έκανε εμετό, έπαθε σπασμούς και πέθανε. Το βράδυ, το παιδί έκανε επίσης εμετό, έπαθε σπασμούς και έχασε τις αισθήσεις του. Επιβίωσε, αλλά σε μόνιμη κατάσταση «φυτού». 

Άλλη υπέροχη ομάδα δηλητηρίων, που χρησιμοποιούνται ευρέως ως εντομοκτόνα, είναι τα αλκύλια. Οι ιδιότητες αυτών των ουσιών ανακαλύφτηκαν από ένα Γερμανό χημικό, στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Μερικές από αυτές χρησιμοποιήθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκεντρώσεων, στους θαλάμους αερίων –όχι ως εντομοκτόνα, αλλά ως ανθρωποκτόνα.

Αυτές οι ουσίες καταστρέφουν το νευρικό σύστημα και το θύμα παραλύει και πεθαίνει από ασφυξία ή ανακοπή καρδιάς. Είναι τόσο επικίνδυνα που ακόμα και οι γιατροί που φροντίζουν κάποιον δηλητηριασμένο πρέπει να φοράνε γάντια και να αποφεύγουν την επαφή.

Παρ’ ολ’ αυτά οι χημικές εταιρείες συνεχίζουν να τα παράγουν, οι επιστήμονες να τα απενοχοποιούν και οι κυβερνήσεις να τα επιτρέπουν, για να βοηθήσουν τους αγρότες στη «μάχη» τους με τα έντομα.

Ίσως θα έπρεπε να προειδοποιήσουν δύο παιδιά στη Φλόριντα, τα οποία βρήκαν μια άδεια σακούλα και την πήραν να επιδιορθώσουν την κούνια τους. Λίγο μετά πέθαναν και τα δύο, ενώ τρεις φίλοι τους αρρώστησαν. Η νεκροψία έδειξε ότι ο θάνατος είχε προκληθεί από δηλητηρίαση με παραθείο –το οποίο περιείχε σε μικρές ποσότητες η σακούλα που βρήκαν.

Η σελίδα έχει πληροφοριακό χαρακτήρα. Συμβουλεύεστε πάντα το γιατρό σας.
Η χρήση όσων αναφέρονται είναι αποκλειστικά και μόνον δική σας ευθύνη.

Source link