Ειρήνη Χατζηπετρή: “Ακόμα κι άλλες 10 ζωές να ζούσα θα διάλεγα τη Ρυθμική Γυμναστική και πάλι.”

0
8

Ειρήνη Χατζηπετρή: “Ακόμα κι άλλες 10 ζωές να ζούσα θα διάλεγα τη Ρυθμική Γυμναστική και πάλι.”

Η Ειρήνη Χατζηπετρή είναι μία δεκατετράχρονη αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής με πολλούς αγώνες και διακρίσεις στο ενεργητικό της. Έχει συμμετάσχει σε τελικούς της Ε.Γ.Ο. και σε διασυλλογικούς της Α.Ε.Σ.Γ.Α. Τα τελευταία μάλιστα χρόνια πήρε μέρος σε διεθνείς αγώνες (F.I.G). Η Ειρήνη μίλησε σε μαθήτριες του 2ου Γυμνασίου Περάματος  για το θεαματικό άθλημα της ρυθμικής γυμναστικής, καθώς και για τους κόπους και τις χαρές του αθλητισμού.

1.Για ποιο λόγο επέλεξες τη Ρυθμική Γυμναστική και όχι κάποιο άλλο άθλημα;

Στην αρχή ξεκίνησα με το μπαλέτο. Καθώς περνούσε ο καιρός, η δασκάλα μου είδε τις δυνατότητες μου και είπε στους γονείς μου ότι μία καλή ιδέα ήταν να ξεκινήσω τη Ρυθμική Γυμναστική. Αφού ξεκίνησα τη Ρυθμική Γυμναστική κατάλαβα ότι άρχισε να μου αρέσει και ότι μου ταιριάζει.

2.Πώς αισθάνεσαι γι’ αυτό το άθλημα;

Γι’ αυτό το άθλημα αισθάνομαι αγάπη, υπερηφάνεια και πιστεύω πως μέρα με τη μέρα γίνομαι καλύτερη.

3.Ποια είναι τα σχέδια σου για το μέλλον και συγκεκριμένα για τη Ρυθμική Γυμναστική;

Τα σχέδια μου για το μέλλον είναι να συνεχίσω τη Ρυθμική Γυμναστική και να μην σταματήσω λόγω των διαβασμάτων μου.

4.Στερήθηκες κάτι για να ασχοληθείς με αυτό το άθλημα;

Στερήθηκα πάρα πολλά πράγματα όπως οικογενειακές στιγμές, ελεύθερο χρόνο και διασκέδαση.
5. Ποιο είναι το μήνυμα που θέλεις να δώσεις στον κόσμο και συγκεκριμένα στις μικρότερες ηλικίες για το άθλημά που ακολουθείς;

Το μήνυμα μου για όλα τα παιδιά είναι να ασχολούνται με όποιο άθλημα τους αρέσει με απαραίτητη προϋπόθεση να το αγαπούν. Μόνο ό,τι αγαπάμε πολύ το φτάνουμε ως το τέλος.

6. Υπάρχει πίεση στις προπονήσεις σου αλλά και στους αγώνες;

Οι καθημερινές προπονήσεις γίνονται κανονικά και χωρίς πίεση. Ενόψει αγώνων όμως, οι προπονήσεις γίνονται πιο εντατικές, πιο απαιτητικές και πιο εξαντλητικές. Παρ’ όλα αυτά όμως είναι κάτι που με δυναμώνει και με πεισμώνει πολύ.

7. Πιστεύεις ότι άξιζε η προσπάθεια σου για να φτάσεις ως εδώ;

Ακόμα κι άλλες 10 ζωές να ζούσα θα διάλεγα τη Ρυθμική Γυμναστική και πάλι.

8. Υπάρχει ανταγωνισμός ανάμεσα σε άλλες σχολές ή κι ακόμα ανάμεσα σε συναθλήτριές σου;
Σε κάθε αγωνιστικό άθλημα υπάρχει ανταγωνισμός ανάμεσα σε ομάδες. Όσον αφορά τις συναθλήτριές μου, ανταγωνιστές είμαστε μόνο για το 1,5 λεπτό που διαρκεί το πρόγραμμά μας. Ο καθένας άλλωστε ανταμείβεται για την προσπάθεια του για την σκληρή προπόνηση που έκανε, για όλα όσα στερήθηκε.

9. Νομίζεις ότι υπάρχουν διαφορές στη Ρυθμική Γυμναστική που ασκείται στην Ελλάδα σε σχέση με το εξωτερικό;

Σαφώς υπάρχουν διαφορές , όχι τόσο ως προς τον τρόπο προπόνησης αλλά ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης του αθλήματος από τη χώρα μας. Ας μην ξεχνάμε ότι η γενέτειρα χώρα της Ρυθμικής Γυμναστικής είναι η Ρωσία και φυσικά θα βρίσκονται σε υψηλότερο επίπεδο από πολλές άλλες χώρες. Παρόλο αυτά το επίπεδο στη χώρα μας θα ήταν πολύ υψηλότερο, αν το κράτος παρείχε τις υποδομές και βοηθούσε περισσότερο το άθλημα.
10. Έχεις σκεφτεί ποτέ να τα παρατήσεις; Αν ναι, γιατί;

Η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν έχω σκεφτεί να παρατήσω αυτό που αγαπώ τόσο πολύ. Πιστεύω πως ό,τι ξεκινάμε πρέπει να το τελειώνουμε και όταν θα έρθει ο καιρός γι’ αυτό υποχρεωτικά, είναι κάτι που δε θέλω να το σκέφτομαι.

11. Πώς έχει συμβάλει η οικογένειά σου στην προσπάθεια σου;

Όλα τα μέλη της οικογένειάς μου με έχουν στηρίξει με τον δικό τους τρόπο στην προσπάθειά μου αυτή. Η μαμά μου με υποστηρίζει πιο πολύ από όλους. Είναι αυτή που με “πηγαινοφέρνει” κάθε μέρα στο γυμναστήριο αφήνοντας πίσω τις δουλειές της και μέρος του ελεύθερου χρόνου της.
Ο μπαμπάς μου με υποστηρίζει όχι μόνο ηθικά αλλά και χορηγώντας χρήματα για την κάθε μου συμμετοχή στους αγώνες εντός και εκτός Αθήνας, για τον εξοπλισμό μου και έρχεται και αυτός να με θαυμάσει στους αγώνες. Συνήθως είναι και ο πιο αυστηρός μου κριτής για να με κάνει να βελτιώνομαι διαρκώς. Ακόμα και η αδερφή μου με στηρίζει με τον δικό της τρόπο. Αν και είναι πάρα πολύ μικρή (5 ετών), έρχεται στους αγώνες και χειροκροτάει όλη την ώρα φωνάζοντας το όνομά μου.

12. Πώς ονειρεύεσαι τον εαυτό σου μετά από 20 χρόνια;

Μετά από 20 χρόνια θέλω να πιστεύω πως θα έχει πραγματοποιηθεί το όνειρό μου και θα είμαι γυμνάστρια ρυθμικής. Επίσης ανεξάρτητα από αυτό θα γυμνάζομαι ακόμα και σε μεγάλη ηλικία για να είμαι υγιής και να έχω καλή φυσική κατάσταση. Επιπλέον, είμαι πρόθυμη να βοηθάω τα μικρά παιδιά να γυμναστούν και να τους μεταδίδω το πνεύμα του αθλητισμού που όχι μόνο “χτίζει” γερά σώματα αλλά διαμορφώνει και χαρακτήρες με ήθος.

13. Σε όλη αυτή την επίπονη προσπάθεια σου μένει χρόνος για να μοιράζεσαι με τους φίλους σου;

Η αλήθεια είναι πως ο ελεύθερός μου χρόνος είναι πάρα πολύ περιορισμένος. Με ένα τέτοιο καθημερινό πρόγραμμα ο ελάχιστος χρόνος που μου απομένει αφιερώνεται στη μελέτη των μαθημάτων του σχολείου. Η μόνη μέρα που συνήθως είμαι εκτός προπονήσεων είναι η Κυριακή αλλά και εκείνη την ημέρα βγάζω πρόγραμμα μελέτης γιατί πρέπει να προετοιμάζω τα μαθήματα της εβδομάδας. Αν,λοιπόν, την Κυριακή μου μείνει λίγος χρόνος είτε κάθομαι σπίτι και παίζω με την αδερφή μου είτε βγαίνω με τους φίλους μου οι οποίοι κατανοούν το σκληρό μου πρόγραμμα και δε με παρεξηγούν όταν δεν τους συναντώ συχνά.

 

 

 
Το μεγαλύτερο μέρος της παραπάνω συνέντευξης είναι από το περιοδικό ΝΑΥΤΙΛΟΣ του 2ου Γυμνασίου Περάματος.
Εικόνα: http://data.whicdn.com/images/57037854/large.jpg

Ημερ. Δημοσίευσης:15 April 2017 9:02 pm

Πηγή: www.lecturesbureau.gr

Συγγραφέας:VN